مصطفى النوراني الاردبيلي
119
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
خواص - كاربرد : صمغ اين گياه طبق نظر حكماى طب سنتى از نظر طبيعت گرم و خشك است و محلل و مقوى مىشود و بخصوص براى اعضاى رئيسه بدن نظير معده ، كبد ، قلب ، كليه ، دماغ و همچنين براى سينه و ريه اثر تقويتى دارد . خوردن آن سردردهاى سرد را رفع مىكند و اگر با كندر به مقدار كم و متناسب خورده شود براى تقويت حافظه بسيار مؤثر است . اگر با روغن كنجد بجوشانند و بهصورت قطره در گوش بچكانند گرفتگى گوش را رفع مىكند و براى كرى و سنگينى شنوايى نافع است ، روغن ميوه آن درد گوش را تسكين مىدهد ، جويدن صمغ مصطكى براى استحكام لثه و دندان و رويانيدن گوشت تازه لثه و تسكين درد دندان و خوشبو كردن دهان مفيد است . در آلمان سابقا از مصطكى براى اخراج اخلاط در سل ريه مصرف مىكردند . « 1 » شجرة التامول مشخصات : اين درخت را در درّه شهر « ستانك » و در ارتفاعات درّه تالار توش نامند . درختى است از نظر ارتفاع متوسط و بهندرت قطر تنه آن از 60 سانتىمتر و بلندى آن از 25 متر تجاوز مىنمايد و معمولًا 120 - 100 سال عمر مىكند . تركيبات شيميايى : از نظر تركيبات شيميايى در پوست و برگ درخت توس وجود اسانس روغنى فرّار و ماده رزينى بتولين تأييد شده است . « 1 »
--> ( 1 ) - همان ، ج 6 ، ص 153 . ( 1 ) - همان ، ج 4 ، ص 56 .